“Het begint al tijdens de zwangerschap en het gaat daarna helaas nooit meer over: als moeder maak je je altijd zorgen. Om alles!”

Wanneer de R in de maand kwam kreeg hij van de immunoloog co-trimoxazol voorgeschreven. Een antibioticum, die hem de winter door hielp. Uiteraard waren we hierin voorzicht.. Maar het bleek inderdaad een wonder middel, hij belande minder vaak in het ziekenhuis…Maar naast alle bijwerkingen van dit brouwsel , vernietigen antibiotica niet alleen de ziekmakende bacteriën, ze kunnen ook nuttige bacteriesoorten in je lichaam doden.

https://www.cliniclowns.nl/

Gelukkig gaat het beter met de gezondheid van onze bink. Maar nu dus even niet. Hij is net hersteld van een longontsteking en hij heeft nu alweer zo blaffende hoest en heeft weinig energie. Ik blijf versteld staan van de positieve kijk op het leven bij die kleintjes. Daar kunnen wij als volwassenen nog eens een voorbeeld aannemen;)

Een kind met een prikkelverwerkings stoornis is eigenlijk een soort van superkind. Hij of zij zal alleen samen met jullie moeten leren omgaan met deze krachten. Je zal maar mega goed horen of ruiken in een wereld die zoveel geeft. Pittig! Of als je medisch veel moet ondergaan, wij als volwassenen zijn daar minder veerkrachtig in.

Maar dat stukje ” dit komt goed” zo ervaar ik het nu even niet. Onze kleinste van 9 maanden oud en lieve stoere broer van 6 jaar oud doen nu sinds afgelopen week ook mee aan” break the night” Een momenteel veel voorkomende editie waarin ik met mijn kids de huisartsenpost bezoek of de poli in het wkz..waarna we ook met puffers en antibiotica terug keren naar huis. *de ritjes door de teststraat mbt “mogenlijk corona” lees ook klachten die passen bij.. niet meegerekend…. 😉

Als ouder ben je dus echt constant bezig met het straks en wat als?? Tijdens het douchen, bedenk je wat je vanavond zal klaarmaken voor het eten En onderweg naar school probeer je de boodschappen te onthouden. En als je niet met straks bezig bent of wat als zit je wel na te denken over het verleden. Dat kost energie hoor! Erg vervelend in deze tijd waarin we naast het ouderschap, ook nog vaak een baan behouden.

Dit “tijdreizen” in je gedachten naar toen en straks, is een enorme lekkage van je energie.

Mijn moeder gaf me ooit een wijze raad : We moeten zeilen op de wind van vandaag.” En zo is het. We weten niet waar de wind ons morgen naartoe blaast en aan de wind van gisteren hebben we vandaag ook niets meer. We hebben geen controle over de wind, maar we kunnen wel onze zeilen bijstellen.

Veel liefs,

Linda http://moedertjelief.com